ប្រទេសយើងធ្លាប់ជួបប្រទះនឹងឆ្នាំដ៏លំបាកជាច្រើនក្នុងសម័យកាលប្រវត្តិសាស្ត្រកន្លងមក។ នៅគ្រាដ៏ខ្មៅងងឹតបំផុតនោះ ពោលគឺនៅដើមឆ្នាំ១៩២០ លោក លី ដាចាវ លោក ចេន ឌូស៊ីវ និងអ្នកដទៃទៀត បានចាប់ផ្តើមពិចារណាអំពីបញ្ហានៃការកសាងបក្ស។ លោក កៃ ហេសិន ដែលបានសិក្សានៅប្រទេសបារាំង បានស្នើយ៉ាងច្បាស់ថា “បក្សកុម្មុយនិស្តចិន” គួរតែត្រូវបានបង្កើតឡើង។ នៅពេលនោះ ដោយមានជំនួយពីតំណាងនៃអង្គការកុម្មុយនិស្តអន្តរជាតិ អ្នកប្រាជ្ញនៅកន្លែងជាច្រើននៅលើដីគោកនៃប្រទេសយើង បានបង្កើតអង្គការបក្សដំបូងៗ។ រហូតដល់ថ្ងៃទី២៣ ខែកក្កដា ឆ្នាំ១៩២១ សមាជជាតិលើកដំបូងរបស់បក្សកុម្មុយនិស្តចិនត្រូវបានធ្វើឡើងនៅទីក្រុងសៀងហៃ។

នៅពេលនោះ ប្រទេសយើងនៅតែជាមហាអំណាចបូព៌ាពាក់កណ្តាលអាណានិគម និងពាក់កណ្តាលសក្តិភូមិដែលរងគ្រោះដោយគ្រោះមហន្តរាយ។ មានសុភាសិតមួយថា ប្រវត្តិសាស្ត្រប្រៀបដូចជាកប៉ាល់ ដែលដឹកការចងចាំរបស់ប្រជាជនសម័យទំនើបទៅកាន់អនាគត។ ហើយការចងចាំនេះនៅតែដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការចងចាំរបស់ប្រជាជនសម័យទំនើបរបស់យើង។ ដូច្នេះ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានទសវត្សរ៍បន្ទាប់ពីការបង្កើតសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន យើងបានបន្តប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងសម័យសន្តិភាព បានអភិវឌ្ឍវិទ្យាសាស្ត្រ និងបច្ចេកវិទ្យា សេដ្ឋកិច្ច ការអប់រំ និងអ្វីៗផ្សេងទៀតយ៉ាងសកម្ម ហើយធ្វើឱ្យយើងសព្វថ្ងៃនេះមើលទៅថ្មី។

នៅថ្ងៃដ៏សំណាងនេះ ហុងកុង និងម៉ាកាវ ប្រទេសចិន បានវិលត្រឡប់មកឱបក្រសោបមាតុភូមិវិញម្តងមួយៗ ពោលគឺនៅថ្ងៃទី 1 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 1997 សាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតចិន បានបន្តអនុវត្តអធិបតេយ្យភាពលើហុងកុង ដោយបញ្ចប់ការគ្រប់គ្រងអាណានិគមអង់គ្លេសអស់មួយសតវត្សលើហុងកុង។

រហូតមកដល់ពេលនេះ ភាគីទាំងពីរនៃច្រកសមុទ្របានធ្វើការរួមគ្នាដើម្បីជំរុញការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច។ ក្រោមការដឹកនាំរបស់បក្សកុម្មុយនិស្តចិន កំពង់ផែសៀងហៃ និងកំពង់ផែសិនជិនរបស់យើងបានក្លាយជាកំពង់ផែពិភពលោកជាបន្តបន្ទាប់ ដោយបានរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ដល់សេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក។

ហើយនេះក៏មិនអាចកាត់ផ្តាច់ចេញពីការតស៊ូដោយស្ងៀមស្ងាត់របស់បុគ្គលិករបស់យើងនៅក្នុងឧស្សាហកម្មគ្រឿងចក្រសំណង់ផងដែរ។ ប្រជាជនចិនលើកកម្ពស់គុណភាពនៃអគារខ្ពស់ៗដែលខិតខំប្រឹងប្រែងលោតចេញពីដីរហោស្ថាន ហើយជនបទក៏ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរផងដែរ។ យើងគួរថ្លែងអំណរគុណដល់បក្សកុម្មុយនិស្ត ប៉ុន្តែក៏សូមអរគុណដល់កម្មករមូលដ្ឋានដែលឈានទៅមុខដោយក្លាហាននៅកម្រិតមូលដ្ឋាន។

គល់ធ្មេញគឺជាការធានានៃហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរបស់យើង ហើយធ្មេញធុងគឺជាផ្នែកខាងមុខនៃរថយន្តខាងមុខរបស់យើង។ នៅទីនេះយើងសូមណែនាំផលិតផលមួយចំនួន៖